 |
|
|
Donderdag 24 juni 2004 (A)
op: 25-06-2004 |
Ik hoop, dat dit niet een te lange weblog wordt. Als ik dit schrijf, is het al vrijdag. En nee, ik heb niet mijn wekelijkse wandeling over het Van de Vennepark er weer opzitten. Ik zeg het maar even voor de zekerheid. De weblog over vrijdag komt nog wel.
Ik ga eerst naar het fractievoorzittersoverleg. Ik hoor, dat er maar liefst 30 insprekers zijn. Maar we houden vast aan de regel, dat alle insprekers in totaal 30 minuten spreektijd krijgen. Ik begrijp heel goed, dat men opnieuw een emotioneel betoog wil houden, maar heel veel is al gezegd. En bovendien houden we ons zelf ook strak. Meestal wordt er niet zo strak met de afgesproken spreektijden omgesprongen, maar voor alle fracties geldt nu, dat men voor de hele raadsvergadering spreektijd, exclusief interrupties, heeft van 15 minuten + voor elk fractielid een minuut. Dus D66 heeft voor de hele avond 18 minuten spreektijd. En we bespreken niet alleen de gebruikersruimten.
Wordt hiermee de discussie doodgegooid? Dat risico is wel degelijk aanwezig, maar ik vind ook, dat veel bijdragen vaak veel te lang zijn. Een discussie kan zowel kort, zakelijk als interessant zijn. Als je de politiek ingaat, dien je gewoon het spreken in het openbaar te beheersen. Bovendien; anders zitten we er morgenochtend nog.
Pieter van Woensel, nog fractievoorzitter van de VVD, komt als laatste binnen en er is nog maar een stoel vrij. Die stoel is echter veel lager dan de andere stoelen. Hij stelt zich als toekomstig wethouder nu al dienstbaar op aan de fractievoorzitters. Maar het is geen gezicht: de fractievoorzitter van de grootste fractie aan een “hoekje” van de ovale tafel op zo’n lage stoel, dat zijn gezicht net boven tafel uitkomt. Dat laatste is natuurlijk een beetje overdreven.
Toch weet hij meteen twee moties uit te delen. Ze gaan niet over de gebruikersruimte, maar o.a. over de planning van de besprekingen van de financiële stukken in de gemeenteraad. In een motie wordt de Rekeningencommissie (RC) weer een prominente plaats gegeven. Ik dank Pieter daarvoor. Hij heeft blijkbaar naar Anne Mulder geluisterd, lid van de VVD en van de RC, die vindt, dat de RC de laatste tijd een wel erg prominente plaats inneemt.
Ik vraag Pieter of Thessa Oosterholt, de nieuwe financieel woordvoerder van de VVD het woord voert. Pieter schudt alleen zijn hoofd. Ik begrijp later waarom hij niet zegt, dat hij het dit keer zelf doet.
Henk Kool zit er ontspannen bij. Ik trek meteen de conclusie: het is hem weer gelukt. De PvdA komt weer zonder kleerscheuren uit een moeilijk debat; dit keer over de gebruikersruimte.
Als ik terug kom op de fractiekamer, praat ik Albert bij over het fractievoorzittersoverleg. We overleggen ook meteen met Joris Wijsmuller van de HSP over de tekst van de motie, die Albert zal indienen over de gebruikersruimte aan het Van der Vennepark. Ook Wim Pijl van Christen-Unie-SGP en Ingrid Gyömörei van de SP zullen meetekenen, als we nog wat aan de tekst toevoegen over de belabberde communicatie van het college.
Ik ga nog even naar huis, maar als ik rond 16.00 uur de raadszaal inloop, is mijn eerste voorspelling al uitgekomen: het wordt tumultueus vanavond. De tribune zit stampend vol. Ook al weet ik nu al, dat de bewoners aan het Van der Vennepark niet gelijk krijgen, het doet me toch goed, dat op dit soort momenten men de raadszaal weet te vinden. En het maakt me ook een beetje boos. De mensen zijn zeer emotioneel: tijdens het debat zal er luid geroepen worden, geapplaudisseerd en gescholden, maar het resultaat van de bespreking staat nu al vast.
Toch blijken deze mensen door en door fatsoenlijk te zijn. De bewaking hoeft niet in te grijpen. De inspraak laat ook zien, dat men zich keurig aan de regels houdt. Ze hebben soms maar een minuutje om in te spreken, maar elke keer, als de burgemeester vraagt of men het verhaal wil afronden, gebeurt dat netjes.
Sommige moeders hebben ook hun kleine kinderen in de strijd geworpen. Maar ook dat doen ze op een waardige wijze. D66 zit aan de binnenste ring van de raadszaal en we zitten er bovenop, als een moeder haar zeer jonge zoontje, dat net kan lopen, het gedeelte binnen de ring in laat lopen. Hij loopt nieuwsgierig recht op de VVD-fractie af. Sommige raadsleden lachen, zeker als het ventje begint te klappen voor zijn moeder achter het spreekgestoelte. Anderen weten zich geen houding te geven en staren gebiologeerd naar het kereltje, dat na de inspraak keurig door de moeder weer wordt opgepakt.
We moeten dit agendapunt voor de dinerpauze afronden. Maar eerst is de vraag aan de orde of het Michel Dufresne van Leefbaar Den Haag dit keer wel zal lukken om lid te worden van de RC? Er is dit keer niets afgesproken voor zover ik weet. Hij redt het op het nippertje: 18 leden voor, 17 tegen, 3 op een andere kandidaat en 7 ongeldig. Later zegt zijn fractiegenoot Trouvat, die nu plaatsvervangend lid is geworden, tegen mij, dat Dufresne veel beter in de RC kan zitten, omdat Dufresne zo gierig is. Ja, als het om zijn eigen geld gaat zeker. Maar goed, Dufresne bedrijft alleen maar partijpolitiek en dat doen we niet in de RC. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan.
Voor de zekerheid vraag ik Adri Hartman van het CDA en Anne Mulder van de VVD of zij geen voorzitter van de RC willen worden. Maar nee, geen schijn van kans.
Ik ga af en toe naar buiten om te roken, maar als Albert aan de beurt is, zit ik uiteraard naast hem. Bij zo’n emotioneel onderwerp, moet je als fractie eenheid uitstralen.
Ik maak me een beetje zorgen. Albert heeft in het begin van de jaren negentig in de buurt rond het Van der Vennepark als schooldirecteur verschrikkelijke ervaringen gehad met drugsverslaafden, die de buurt en zijn school en leerlingen terroriseerden. Bovendien was de gemeente uiterst laks. Als politicus moet je ook wel eens iets van je eigen emotie laten zien, maar het moet wel beheerst zijn. Anders werkt het niet meer.
Ik ben natuurlijk niet objectief, maar de bijdrage van Albert klinkt als een klok. Vooral de retorische vondsten in zijn bijdrage zijn briljant. Hij maakt niet alleen indruk op de tribune, maar ook op de meeste raadsleden. Die indruk ontstaat niet alleen door zijn verhaal, maar ook door de ingehouden emotie, die hij toont. Hij weet waarover hij praat, hij is flexibel en constructief geweest, door alternatieve locaties aan te dragen, en het onderwerp raakt hem.
Alleen is het frustrerend, dat je in een debat anderen wel kan overtuigen, mythes kan doorprikken, maar bij dit zwaar gepolitiseerde onderwerp tegen de bierkaai vecht.
Voordat Albert spreekt, stapt Henk Kool naar het spreekgestoelte om een korte verklaring af te leggen. Hij respecteert de tegenstem van zijn fractiegenoot Murat Ersoy. Hoe heeft hij het nu weer geflikt, dat VVD en CDA dat accepteren, vraag ik me af.
Tineke van Nimwegen neemt het van hem over. Ze heeft hele nette donker gekleurde kleren aan. Tineke ziet er altijd verzorgd uit, maar nu lijkt het wel of ze naar een begrafenis gaat. Wat ik sterk vindt, is dat ze aan het einde van haar betoog zegt, dat ze trots is op de PvdA. Waarom dat sterk is? Omdat de PvdA in de publiciteit zo onder druk heeft gestaan, en raadsleden van de PvdA voor rotte vis zijn uitgemaakt, is het van belang duidelijk te maken, dat je gelooft in je eigen partij.
Ik ken de meeste bijdragen van de andere fracties wel, dus dat wordt tot de dinerpauze weer “wandelgangen”. Ik spreek even met Merdan Yagmur en Anne Mulder van de VVD. We zien, door de glazen deur naar het Atrium, dat er een gigantisch grote opgeblazen rode pop in het Atrium staat. Anne Mulder noemt de pop het rode monster en ziet vervolgens Henk Kool van de PvdA de trap opkomen, met op de achtergrond die pop. “Wat heb ik je gezegd?”, zegt Anne vervolgens.
Ik ga maar weer eens naar buiten en neem onderweg een foto van het rode monster voor de moblog. Als ik buiten kom, zie ik Maarten Brakema van de HC met een paar anderen staan praten. Stil, zegt Maarten, want anders komt het op de weblog. Hebben die mensen, die bij Maarten staan, niets anders te doen, dan mijn weblog lezen? Maar gelukkig kom ik Jan tegen, waar ik even mee spreek.
Ook Menzo Willems van de Telegraaf komt er bij staan. Hij heeft het wel gezien in de raad. Hij vraagt mij, of het voorstel van het college om ID-banen om te zetten in reguliere banen wel goed gefinancierd is. Dat voorstel komt ook nog aan de orde vanavond. Menzo heeft het goed gezien, want er is vooralsnog alleen incidentele dekking aanwezig. Als we met het voorstel van het college instemmen, zijn we verplicht in de begroting wat te regelen. Maar ik vind het zo’n goed voorstel, dat ik dat risico wel op de koop wil nemen. Bovendien acht ik de kans groot, dat we in de begroting financiering vinden.
En de gemeenteraad vergadert door. Ik ga weer naar buiten; nu met Henk Kool. We spreken over de rol van internet in de politiek, totdat David Rietveld er ineens bij komt staan. Tenminste, hij stelt zich niet voor, maar hij lijkt sprekend op David’s foto, die op zijn campagnesite staat. Toch geen dubbelganger? Ik zie David voor het eerst in levende lijve.
Hij vraagt een sigaret. Hij kan kiezen tussen een sigaret van mij of een sjekkie van Henk Kool. Als echte GroenLinkser kiest hij natuurlijk voor de sigaret. David heeft een nogal kritisch stuk in de HC gepubliceerd over de domme Henk Kool. De redeneringen kloppen op het eerste gezicht wel, maar ik weet dat Henk Kool niet zo dom is als David denkt. Desondanks zijn Henk en David heel amicaal tegenover elkaar.
Terwijl we uiteraard over internet spreken, bekijk ik de “toekomstige burgemeester” van Den Haag eens. Zo, denk ik, jij bent dus die persoon, die hijgerig op zijn website zet, dat Van Lente een weblog heeft verwijderd, maar David heeft de weblog wel even uit een of ander digitaal archief weten op te vissen. Alsof ik niet weet, dat als je wat op internet publiceert, dat vrij snel in een digitaal archief wordt opgeslagen. Er is dus niets verwijderd van mijn website. En een opschudding, dat die weblog zal geven!!
Maar eerlijk gezegd, David komt op mij over als zeer vriendelijk, bijna een beetje timide. Dat zie je vaker: achter het keyboard voelen mensen zich vaak een hele piet. Maar in werkelijkheid valt het wel mee. Nu spreek ik niet lang met David, maar mijn eerste indrukken zijn vaak juist. Neemt niet weg, dat de website van David heel goed is.
De spanning stijgt in de raadszaal. Er mag tijdens de eerste termijn maar twee keer geïnterrumpeerd worden en dat kan zeer frustrerend zijn. Albert windt zich behoorlijk op over de nogal autistische bijdrage van Bert van Alphen, fractievoorzitter van GroenLinks.
Kijk, je mag best vinden, dat op het Van der Vennepark een gebruikersruimte moet komen, maar onderbouw je verhaal dan niet met zogenaamde feiten, die makkelijk weerlegt kunnen worden en straal in deze emotionele omgeving niet de ergerniswekkende zekerheid en arrogantie van de onderwijzer uit, die het zijn leerlingen nog een keer uitlegt. Bert gedraagt zich in dit debat als een soort hogepriester, die mag oordelen over goed en kwaad. Als je het niet met hem eens bent, is er niet sprake van een meningsverschil, maar ben je eigenlijk al een beetje verdoemd. Bert is uiteraard altijd bereid genade voor recht te laten gelden: als je het uiteindelijk maar met hem eens bent.
Ik snap dat Bert in dit debat onder grote druk staat en ik weet ook, dat Bert zeer innemend en sympathiek kan zijn, maar ik vind, dat hij in dit debat op een onvoorstelbare manier de plank misslaat. In alles: opvatting, presentatie, uitstraling, noem maar op. En ik geloof niet, dat Bert ook maar een keer bij de boze bewoners op bezoek is geweest om zijn standpunt toe te lichten. Maar ja, waarom zou je ook van je eigen geschapen berg afdalen naar het “Nimby-volk” op de tribune.
Albert kan zich met moeite inhouden. Hij heeft zijn “interruptiequotum” blijkbaar al gebruikt en zit zich vreselijk op te winden. Terecht, want het is ook frustrerend als je faliekante onzin hoort van andere raadsleden.
Nu krijgt de GroenLinks-fractie er van bijna alle andere oppositiepartijen van langs. Ze volgen slaafs het college. En niet alleen bij dit onderwerp, ook in een gisteren gehouden commissievergadering over de Spuimarkt at de GroenLinks-fractie blijkbaar uit de hand van de collegepartijen. D66 is het ook vaak eens met het college, maar op principiële onderwerpen gaan we er op onze eigen wijze hard tegenin, als dat moet.
GroenLinks heeft al een paar keer gedineerd met de VVD. Ze laten nu zien, dat ze volledig zijn ingepakt. Wat heeft de VVD eigenlijk in de wijn gedaan? Zeker een oplosmiddel, want GroenLinks is nu echt onzichtbaar als oppositiepartij.
Het antwoord van het college stelt weinig voor.
Dan volgt de spannende ontknoping voor de dinerpauze. We mogen niet stemmen over het plan van het College, want het is de bevoegdheid van het College om de locaties aan te wijzen. Maar we mogen wel stemmen over moties, die het plan van het college afwijzen. Dan kan het College nog de eigen gang gaan, maar dat zullen ze niet doen. Dan worden ze naar huis gestuurd.
De motie van Albert komt na de zoveelste motie van afkeuring van onze Belg Jozef Labuche aan de orde. Jozefs gedrag is soms onnavolgbaar. Tijdens het debat komt hij opgewonden naar mij toe om zich te beklagen over het feit dat hij maar twee keer mag interrumperen. Ik zeg: “Maar Jozef, als we dat niet doen, kun je om middernacht nog niet eten!” Een onzinargument natuurlijk, maar Jozef zegt: ”Dat is ook waar” en loopt tevreden naar zijn stoel.
Hij trekt nog een beetje met zijn been. Maar Jozef is in wezen een ruwe bolster met een blanke pit.
De motie van Albert c.s. wordt hoofdelijk in stemming gebracht. Op het Zieken mag wel een gebruikersruimte komen, maar niet aan het Van der Vennepark: 15 leden voor, 30 tegen. Murat Ersoy van de PvdA stemt voor, Jozef Labuche stemt tegen(??) en Titia Lont van het CDA stemt voor de motie. Ik vermoedde al, dat er bij het CDA eentje uit de boot zou vallen. En dat het Titia is, verbaast me niet. Zij profileert zich graag als het geweten van het CDA. Overigens, ik vind het vervelend voor Wil Vonk, de CDA-woordvoerder. Ik weet, dat zij het er heel moeilijk mee heeft, dat ze eigenlijk voor de motie tegen de gebruikersruimte wil stemmen, maar dat ze zich neerlegt bij de fractiemeerderheid. Ze was zelfs zo eerlijk, dat in de commissie te melden. Als er dan een CDA-raadslid uit de boot zou mogen vallen, zou dat toch echt Wil moeten zijn.
Maar het is nog niet voorbij. Dufresne heeft een nieuwe manier ontdekt om onder de spreektijden uit te komen. Hij dient eerst een stapel moties in, om vervolgens uitgebreid te vertellen, waarom hij ze weer bijna allemaal intrekt. Maar een paar moties handhaaft hij wel. Bijvoorbeeld de motie, die uitspreekt, dat er in ieder geval aan het Van der Vennepark geen gebruikersruimte moet komen.
Nu is de verhouding: 17 leden voor en 28 tegen. Dufresne glimt: hij heeft D66 verslagen. Nu stemt ook VVD-raadslid Merdan Yagmur voor en is Jozef Labuche weer bij de les en stemt voor de motie. Naast uiteraard Titia Lont en Murat Ersoy.
Dat betekent dus, dat elke coalitiefractie een dissident heeft. Of, zoals een raadslid zei: een “dwaallicht”. Is dit nu afgesproken werk of niet? Het lijkt wel op Zweden-Denemarken. Die wedstrijd moest in 2-2 eindigen en verdomd, het werd 2-2.
Voordat de dinerpauze begint, mogen individuele raadsleden een stemverklaring afleggen. Titia Lont doet dat zeer emotioneel. Ze heeft op mijn site gezet, als reactie op een weblog: ”gaat heen en zondig niet weer”. Zou ze dat nu tegen haar fractiegenoten zeggen?
Maar haar stemverklaring vind ik eigenlijk nogal gênant. Ze doet net alsof ze de enige moeder met kinderen in de gemeenteraad is en ze verwijst naar een concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog. Ik vind dat ver beneden de maat.
En toch neem ik het Titia niet kwalijk. Ze ziet er uit alsof ze zwaar onder druk is gezet door haar fractie om tegen de motie te stemmen. En ze heeft het zichtbaar moeilijk om haar fractie af te vallen. Nu weet ik niet, wat er zich allemaal in die fractie heeft afgespeeld, maar als je dan toch voor je mening durft uit te komen, vind ik dat zeer bewonderenswaardig. En dat staat los van het standpunt zelf. Dus Titia, het is je vergeven, dat je dat concentratiekamp er bij hebt gehaald.
De mensen op de tribune snappen er helemaal niets meer van. Komt die gebruikersruimte er nu wel of niet? Sander Dekker van de VVD heeft dat door en laat al een beetje zien, dat hij straks voorzitter is van de grootste fractie en vraagt de voorzitter van het Presidium, die de vergadering goed leidt, of hij het even wil uitleggen aan de mensen op de publieke tribune.
Dan wordt het duidelijk. Uiteraard is woede, teleurstelling, verdriet, geschreeuw, het gevolg. Allochtone raadsleden worden toegeroepen. Ik ga snel naar het restaurant. Natuurlijk, ik heb trek, maar ik wil hier even niet bij zijn. Het had allemaal zo makkelijk kunnen worden opgelost, maar de Haagse politiek heeft de bewoners op een pijnlijke manier laten vallen.
Hoe het verder gaat, komt wel in een volgende log.
| 
|
 |
|
|
|
Commentaar -
Plaats Reactie
|
|
Commentaar wordt geplaatst door bezoekers. Wij zijn niet verantwoordelijk voor de inhoud.
Vennepark
door:
op 26-06-2004
|
Mooi beschreven.
VVD speelde weer een vies spel en zo doorzichtig.
Wacht op details en vervolg..
|
[
Reageer ]
|
|
|
|
